Contents<\/p>\n
Τα ουζερί της Δραπετσώνας είναι… ιερά για τους κατοίκους της περιοχής και τους επισκέπτες της που έχουν ζήσει μεγάλες στιγμές στα Γαριδάδικα πριν κάποια χρόνια. Παράλληλα μπορείς να επιλέξεις μέσα από μια μεγάλη ποικιλία καφέ, τσάι χυμό η smoothies ενώ αν πεινάσεις θα φας και το brunch σου, με ωραιότατες επιλογές όπως κροκ μαντάμ, αυγά μάτια με φρυγανισμένο ψωμάκι και νισουάζ ντομάτας και αυγά πανέ με μους κρόκου. Παλιά ήταν γνωστή για τα σφαγεία και τα ελαιουργεία της, πλέον είναι μια ωραιότατη αφορμή για βόλτες, από όποια γωνιά της πόλης και αν έρχεσαι. Στο ισόγειο του κτίσματος υπάρχει καφετέρια και η γύρω περιοχή έχει μετατραπεί από τότε σε πάρκο, αποτελώντας χώρο αναψυχής της πόλης.<\/p>\n
Νότια της Κέρκυρας, στο ακρωτήρι της Λευκίμμης, βρίσκεται ο ομώνυμος φάρος της περιοχής. Ο στόχος του flowmagazine.gr είναι να προβάλλει τις θετικές ιδέες, δράσεις και πληροφορίες από την Ελλάδα και τον κόσμο… Μαζέψαμε μερικές φωτογραφίες με τους πιο εντυπωσιακούς φάρους από διάφορες γωνιές του πλανήτη, οι οποίοι έχουν δει χιλιάδες καταιγίδες και έχουν σώσει δεκάδες ανθρώπινες ζωές. Όταν η τέχνη εκτίθεται δημόσια έχει την ευκαιρία να αγγίξει όλο τον κόσμο. Με την αγορά κάθε βιβλίου ενισχύεις το έργο του Συλλόγου με 2 ευρώ Μια συναρπαστική ιστορία που καταδεικνύει πως γονιός δεν είναι απαραίτητα όποιος γεννά παιδιά, αλλά εκείνος που συνειδητά ζει για τα παιδιά του.<\/p>\n
Ο χώρος που είναι ένας φάρος, απομονωμένος όπως όλοι οι φάροι και λειτουργεί σαν ένα εφιαλτικό τοπίο για τα δύο πρόσωπα του έργου και για το θεατή, έχει όλη την επιτρεπόμενη φαντασία με το μέρος του, για ένα δράμα ερεβώδες που θα μπορούσε να είναι και θρίλερ αφού κι η ίδια η ιστορία έχει στοιχεία θρίλερ από πλευράς απομόνωσης και παρανοϊκών συμπεριφορών – όχι πλοκής. Το Κοχύλι θεωρείται δικαίως ένα από τα hot φαγητό-spots της Σαλαμίνας, ικανοποιώντας τόσο τους ψαροφάγους όσο και τους κρεατοφάγους θαμώνες του, αφού ο κατάλογός του κρατά θαυμαστή ισορροπία. Στα χρόνια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου οι φάροι θα υποστούν σημαντικές φθορές, αφού αποτελούσαν εύκολο και εμφανή στόχο τόσο στις αεροπορικές, όσο και στις ναυτικές επιδρομές. Διότι έρχεται και παντρεύεται με τον συνολικό ήχο κι ο ήχος πλέον δημιουργεί πολλές και σοβαρές απορίες που είναι τόσο εκκωφαντικός διαρκώς και δεν μας επιτρέπει καθόλου να συναισθανθούμε την ατμόσφαιρα της ερημιάς και της απομόνωσης αφού μας έχει διαρκώς σε τόσο μεγάλη εκκωφαντική ένταση. Οι κάτοικοι επίσης, απολαμβάνουν τον περίπατό τους τόσο στο μόλο, όσο και το λιμάνι. Ωστόσο, με τη διάνοιξη του Ισθμού της Κορίνθου, το λιμάνι του Πειραιά προσλαμβάνει τα ηνία και το λιμάνι της πόλης μας περνά σε δεύτερη μοίρα.<\/p>\n
Τον αποχαρακτηρισμό της περιοχής του Φάρου της Πλάκας στη Λήμνου ως στρατιωτική ζώνη, ζητά με επιστολή του στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, ο βουλευτής Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Πάλλης. Το όνομά του είναι στενά συνυφασμένο με τον κίνδυνο, καθώς ο διάπλους του Μαλέα αποτελούσε ανέκαθεν εφιάλτη για τους ναυτικούς. Η τελική μελέτη εγκρίθηκε από το Ίδρυμα καθώς και από την Υπηρεσία Φάρων, ενώ δόθηκε και έγκριση από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων Πάτρας με την τεχνική υποστήριξη της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μετά από τη μετάβαση του αρχιτέκτονα Δημήτρη Ευταξιόπουλου στο Φάρο του Ταινάρου, της πρώτης δηλαδή τοποθεσίας στο σχέδιο αποκατάστασης, ακολούθησαν αποτύπωση της υπάρχουσας κατάστασης και, σε συνεργασία με την Υπηρεσία Φάρων, δημιουργία πλήρους σειράς σχεδίων εκτέλεσης.<\/p>\n
Μέσα στα όρια του Δήμου Δραπετσώνας στα ανατολικά στα σύνορα με τον Παπαστράτο πολύ κοντά στην εκκλησία του Αγίου Διονυσίου βρίσκεται η πασίγνωστη Πειραϊκή συνοικία Βούρλα που είχε διατελέσει στο παρελθόν περιοχή οίκων ανοχής και πολιτικών κρατούμενων. Μια από τις πιο γνωστές περιοχές του νομού Αττικής καθώς και του Πειραιά. Τέλος, αν είσαι για να πάρεις κάτι «χεράτο», κάνε μια στάση στον Μπάρμπα Σταύρο, στην Βενιζέλου, ένα μαγαζί – θρύλος στην περιοχή, ένα ντελιβερο-εστιατόριο ο χώρος του οποίου τερματίζει την σημασία του όρου «παλιακός», αλλά αυτό δε θα σε απασχολήσει ιδιαίτερα όταν δοκιμάσεις το περίφημο πεϊνιρλί του. Οι «ανοιχτές» του μερίδες (δύο πίτες, από πάνω το κρέας, κομμένη ντοματούλα και κρεμμύδι με τριμμένο μαϊντανό) είναι ξακουστές για τη νοστιμιά τους, ενώ στα τυλιχτά δεν μπαίνουν πατάτες, μόνο ντοματούλα και κρεμμύδι όπως παλιά. Εδώ θα δοκιμάσεις παϊδάκια, κολοκυθοκεφτέδες τραγανούς χωρίς πολύ λάδι, φέτα σαγανάκι, αρνάκι στην λαδόκολλα, αρνίσιο κότσι στη γάστρα, πολίτικη τηγανιά, αλλά και μπριζόλες, κεμπάπ και μοσχαρίσιο συκώτι ζουμερό. Σε σκηνικό βγαλμένο από παλιά ελληνική ταινία, με παλιά κάδρα στους τοίχους και ατμόσφαιρα 60s, το Κουτούκι του Τσεκούρα, βγάζει τραπεζάκια στο φαρδύ πεζοδρόμιο και ικανοποιεί τις ορέξεις σου σε κρεατικά.<\/p>\n
Η εξωτερική τοιχοποιία του φάρου παρουσιάζει προβλήματα λόγω καθιζήσεων, ωστόσο εσωτερικά οι χώροι είναι καλοδιατηρημένοι. Οι εργασίες του συνεδρίου, το οποίο πραγματεύεται θέματα που αφορούν την αναστήλωση, διατήρηση και αξιοποίηση πετρόκτιστων φάρων από όλο τον κόσμο, ξεκινούν την Τρίτη, 4 Ιουνίου 2013 στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, ώρα 9.00 και διαρκούν έως τις 17.30. Με την έννοια αυτή, μια μεγάλη εταιρεία ή ένας σημαντικός οργανισμός θα μπορούσε κάλλιστα να συνδέσει την παρουσία του με ένα από τα εξαιρετικά αυτά κτίρια, προσφέροντας σε ανταπόδοση πολύτιμη οικονομική στήριξη για τη διατήρησή του. Ιδιαίτερες δυσκολίες αντιμετώπισαν τα συνεργεία, καθώς ένα μήνα πριν την ολοκλήρωση του έργου και πάλι θαλασσοταραχή κατέστρεψε την εξέδρα. Η αποκατάσταση και η επαναφορά ενός σπουδαίου μνημείου της ευρύτερης πολιτισμικής μας παράδοσης είναι έργο που αποτελεί σταθμό στη συμβολή του Ιδρύματος στον Πολιτισμό και στη Ναυτιλία. Παράλληλα με το πιλοτικό πρόγραμμα για την ανασυγκρότηση του δικτύου η Υπηρεσία Φάρων προχώρησε στην εκπόνηση ενός φιλόδοξου σχεδίου με στόχο την προσέγγιση του δικτύου από τον κόσμο.<\/p>\n
Ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα μνημεία που δίνουν το στίγμα της Ελλάδας και την περίοπτη θέση που κατείχε ανέκαθεν η χώρα μας στην παγκόσμια ναυτική ιστορία αργοσβήνει, παραδομένο στη φθορά του χρόνου και την εγκατάλειψη. Το 1303 μ.Χ., ένας τεράστιος σεισμός ταρακούνησε την περιοχή που έθεσε εκτός λειτουργίας το νησί του Φάρου, καθιστώντας τον φάρο πολύ λιγότερο απαραίτητο. Αν και ο φάρος δεν ήταν ο πρώτος στην ιστορία, ήταν γνωστός για την επιβλητική σιλουέτα και το τεράστιο μέγεθός του. Ο φάρος όπως απεικονίζεται στο Βιβλίο των Θαυμάτων, ένα αραβικό κείμενο του τέλους του 14ου αιώνα.<\/p>\n
Από το 1946 έχουμε τη χρήση του ηλεκτρικού ρεύματος στη λειτουργία των φάρων, εκεί όπου τα κτίσματα αυτά ήταν προσιτά και η ηλεκτροδότησή τους ήταν εύκολη. Οι απαιτήσεις όμως της ασφαλούς ναυσιπλοΐας για ανεγέρσεις φάρων σε δυσπρόσιτες περιοχές όπως οι ύφαλοι, οι σκόπελοι, οι βραχονησίδες κ.ά. Μέχρι τον 18ο αιώνα στη λειτουργία των φάρων χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή της φλόγας, ως καύσιμη ύλη, τα ξύλα, τα κάρβουνα, ή ακόμη και διάφορες ρητίνες. Το 1887 επί Χαριλάου Τρικούπη θα ψηφιστεί ο νόμος «περί συστάσεως ταμείου φάρων» ο οποίος θα λύσει οριστικά όλα τα μέχρι τότε προβλήματα και θα δώσει νέα ώθηση στην ανάπτυξή τους. Μέχρι το 1887, χρονολογία σταθμό για την ιστορία των Ελληνικών φάρων, προστέθηκαν άλλοι 25 φάροι και φανοί (σύνολο 49) ανάμεσά τους και δύο στη Μαγνησία (ένας στο Τρίκερι και ένας στο Βόλο), πρώην Τούρκικοι, που αποκτήθηκαν με την προσάρτηση της Θεσσαλίας το 1881.<\/p>\n
Η πρώτη αναφορά στους φάρους, τους ακίνητους συντρόφους και παρατηρητές θαλασσοπόρων και ταξιδιωτών, απαντάται στον Όμηρο. Οι λόφοι του Μεσολογγίου και τα βουνά της Αιτωλίας είναι ορατά, οι πρώτοι όμως όχι πολύ ευκρινώς. Η θέα από την προκυμαία -κι από πολλά υψώματα- προς τους απέναντι λόφους της Κεντρικής Ελλάδος είναι ωραία, ιδιαίτερα όταν δύει ο ήλιος.<\/p>\n
Μαρκόπουλος, είχε μεγάλη συμβολή στην ανάπτυξη της Υπηρεσίας. Παλαιότερος όλων, ο φάρος της Κέρκυρας (πάνω στο φρούριο της πόλης, στην Κορυφή της Ακρόπολης), που άναψε το 1822. Ως το τέλος του 18ου αιώνα οι πυρσοί ανοιχτής φλόγας παρέμεναν τα μόνα “τεχνητά” βοηθήματα των ναυτικών τις νύχτες, καίγοντας ξύλα, κάρβουνα ή ρητίνες στις επίπεδες κορυφές τους. Κάτι ανάλογο έγινε στα δυτικά και βόρεια παράλια της Ευρώπης μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ξεκινώντας με την εμφάνιση των Βίκινγκς. Ο ένας στην ευρωπαϊκή ακτή του στομίου του Βοσπόρου προς τον Εύξεινο Πόντο, απέναντι από τις αρχαίες Συμπληγάδες Πέτρες, περίπου στη σημερινή θέση “Φαναράκι”.<\/p>\n